EDEBİYATHÜSEYİN İLHANŞİİRYAZARLAR

KARAYA ÇALINMIŞ BİR ŞİİR

Yeniliyorum.
Alnımda kararan bir gün ışığı,
şiir okuyun,
zurna çalın,
şiir okuyun,
yeniliyorum.
Benim canım çocukluğum,
Cuma’yı bekleyen erte günüm,
tütün tohumum, tüysüz gerdanım,
bak bana!
Bu yana getir geçenleri
zamanı, ölenleri
bu yana!
Hızlı gövdem üstünde mi?
Babamı bu yana.
Hızlı gövdem üstünde mi!
Babamı

                    bu

                                   yana…

Biliyorum,
gün batacak,

gün doğacak,
gün batacak,
buluşamayacağız.

Buluşamayacak mıyız?
Gelmemiş mi olacaksınız?
Ben gelem desem,
ayağımda kan,
ayağım yara.
Gene mi kan?
Gene mi yara?
Bir şiir daha,
gene yara, gene kan, gene kara…
Alnımda batmakta olan gün,
çocukluğum,
sen mi geldin?
Zurna sussun!
Sen mi geldin?
Zurna suuss!
Ya senin ayağın neden kan?
Neden yara?
Hani bizim kasketli?
Nerde o günler güneşli?
Sarı, çocukluğum,
sen misin?
Boynumu yokla,
bileğime bak çabuk!
Yaşıyor muyum?
Sarı,
çabuk!
Gün kararıyor,
yeniliyoruz…

6 Yorum

Bir Cevap Yazın

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı