EDEBİYATŞİİRSİYA ŞAHİNYAZARLAR

ZAMANSIZLIĞA TERK EDİLMİŞ AŞKLARA

Sevgilim,
Vakitsiz bir akşamüstü kapıldım rüzgârına
Dağıttı saçlarını rüzgar, oynadı seninle, uçurtmayı arkadaş sanan çocuklar.
Ve sen güldün.
can verdin canından öteye.
Hayat verdin ağaçlara, sararan yapraklara, bastığım bu topraklara.
Güneşin kızıllığını kaybeden umutsuz karanlıklara bile ışık oldun.

Sevgilim,
Dursun zaman yağsın yağmurlar koşuştursun çocuklar,
Islansın saçların,
siper et gözlerini uzaktaki adamın gölgesine.
Ve hiç dinmeyecek bir yağmur gibi ıslat bedenimi.
Sırılsıklam olayım, hayat bulayım nedensiz.
Uzasın ömrüm.

Sevgilim,
Karanlık! Her yer karanlık.
Ağır geldi Can’ım bedenime
Kana susamış, dişleri sökülmüş bir vampir gibi.
Güneşi, yağmuru özlüyorum şimdi.
Aydınlatmıyor gözlerimi güneş
Islatmıyor bedenimi yağmur.
Sırılsıklam düşler ve ağlayan gözler geride kalan.
Yoksa uçurtmanın ipi mi koptu
Ya da ben mi büyüdüm !

Etiketler

Siya ŞAHİN

Bazen yazar bazen çizer bazende fotoğraf çeker ama hep gölgelerde saklanir.

Bir Cevap Yazın

İlgili Makaleler

Göz Atın

Kapalı
Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı