Veysel Ciniviz

Veysel Ciniviz

Mavi lacivert renklere tutkulu, Çukurova çocuğu. Yarı felsefeci, yarı eğitimci. Ötekinin berikisi. Baba, eş öğretmen en başta insan.
  • EDEBİYAT

    ARAF VE CEHENNEM ÇUKURU

    Bir yokmuş, hep varmışEvvel zaman içinden sonsuza taşmışÜç noktayla anlatılırmış hikâyenin yankısıVe flu bir düş görmüş kekeme çocukDüşünde deniz gözlü,…

    Devamını Oku »
  • EDEBİYAT

    ANAFOR

    Yoğun duman çökmüş bulvarların üstüneHavada asılı su tanecikleriYitirdim yön bulma yetimiYarasalaştırdı bekleyişler bu sis anaforundaİncecik bir ışık bulsam fotosentez yapacağımVar…

    Devamını Oku »
  • EDEBİYAT

    ALARGA

    Ahh! Aziz dostum İvanoviç*Seçimlerinin İsmail’i olacak yaştaYirmi üçündesin henüzUmurunda mı ki varoluş sancısı elmanın albenisiAvuçlarında doğru hayatların tüm yanlışlarıÖnünde maketten…

    Devamını Oku »
  • EDEBİYAT

    GÖLGE

    Yokladığım, yok olduğum zamanlardıBir adım ötesinde sıratın dipsiz karanlıklarYerler ıslak ve kaygandı hatırlıyorum.Dudaklarında ehvenişer aşkların narkoz etkisiyleDik durmaya çalışırken vertigolu…

    Devamını Oku »
  • EDEBİYAT

    ÖZNESİZ

    Tenimin altında afra tafra haller bu aralar.Işıksız kalmış retinanın geçici körlüğü.Göz gözü görmez zifiri karanlıkta,Bataklık üzerinde yürümekti çabalarımın toplamı.İçimdeki kuşçunun…

    Devamını Oku »
  • EDEBİYAT

    YİTİK SERENCAM

    Gökyüzü nasıl da sarı bu perşembeBoğucu esiyor kum fırtınasıMülteci dertlere dönüşüyorCiğerime çektiğim her zerrecikDönüp bakıyorum içimeBalans ayarı kaçmış saman kamyonuGargara…

    Devamını Oku »
  • EDEBİYAT

    PUSULASIZ METCEZİR

    Bir anahtar bulmalıyım kendimeŞizofren masalları arasından,Kaybolup gelen imgeler.Seni yazacaktım uzadıyaHangi sokakta düşürdüm kim bilirCebimde Biriktirdiğim giriş cümlecikleriniÇünkü seni düşünmekManyetik alanlara…

    Devamını Oku »
Başa dön tuşu